به آن هایی فکر کن که هیچ گاه فرصت آخرین نگاه و خداحافظی را نیافتند .
به آن هایی فکر کن که در حال خروج از خانه گفتند : " روز خوبی داشته باشی " ، و هرگز روزشان
شب نشد .
به بچه هایی فکر کن که گفتند : مامان زود برگرد " ، و اکنون نشسته اند و هنوز انتظار می کشند .
به دوستانی فکر کن که دیگر فرصتی برای درآغوش کشیدن یکدیگر ندارند و ای کاش زودتر این موضوع
را می دانستند .
به افرادی فکر کن که برسر موضوعات پوچ و احمقانه رو به روی هم می ایستند و بعد غرورشان مانع از
" عذرخواهی " می شود ، و حالا دیگر روزنه ای برای بازگشت وجود ندارد .
من برای تمام رفتگانی که بدون داشتن اثر و نشانه ای از مرگ ، ناغافل و ناگهانی چشم از جهان فرو
بستند سوگواری می کنم .
من برای تمام بازماندگانی که غمگین نشسته اند و هرگز نمی دانستند که آن آخرین لبخند گرمی است
که به روی هم می زنند ، و اکنون دلتنگ رفتگان خود نشسته اند ، گریه می کنم .
به افراد دور و بر خود فکر کنید .
کسانی که بیش از همه دوست شان دارید ، فرصت را برای طلب " بخشش " مغتنم شمارید ، در مورد
هرکسی که در حقش مرتکب اشتباهی شده اید .
قدر لحظات خود را بدانید .
حتی یک ثانیه را با فرض براین که آنها خودشان از دل شما خبر دارند از دست ندهید .
زیرا اگر دیگر آن ها نباشند ، برای اظهار ندامت خیلی دیر خواهد بود .
دیروز گذشته است .
آینده ممکن است هرگز وجود نداشته باشد .
لحظه ی حال تنها فرصتی است که برای رسیدگی و مراقبت از عزیزانت داری .

" اندکی فکر کـــــن "

اگر فرصت داشتم که کودکم را دوباره بزرگ کنم ، به جای آنکه انگشت اشاره ام را به سمت او بگیرم در کنارش انگشت هایم را در رنگ فرو می بردم و نقاشی می کردم .
اگر فرصت داشتم که کودکم را دوباره بزرگ کنم ، به جای غلط گیری ، به فکر ایجاد ارتباط بیشتر می بودم بیشتر از آنکه به ساعتم نگاه کنم به او نگاه می کردم .
سعی می کردم در باره اش کمتر بدانم ، اما بیشتر به او توجه کنم .
به جای اصول راه رفتن ، اصول پرواز کردن و دویدن را با او تمرین می کردم .
از جدی بازی کردن دست بر می داشتم ، و بازی را جدی می گرفتم .
در مزارع بیشتری می دویدیم و به ستارگان بیشتر خیره می شدم .
بیشتر در آغوشش می گرفتم و کمتر او را به زور می کشیدم .
کمتر سخت می گرفتم ، و بیشتر تائیدش می کردم .
اول احترام به خود را دراو می ساختم ، و بعد خانه و کاشانه اش را .
و بیشتر از آنچه که عشق به قدرت را یادش بدهم ، قدرت عشق را یادش می دادم .

" اگر فرصت داشتم ... "

خوشبختی قطره ی شبنمی است که هرروز صبح بر برگ گل سرخ می نشیند و گاهی آن را نمی بینیم و بی تفاوت از کنارش عبور می کنیم ، و یا شاید جوانه ی کوچکی باشد که مدتهاست در خاک باغچه مان روئیده و ما بی توجه به آن هرگز رستن آن را احساس نکرده ایم .
خوشبختی همان کبوتری است که از ابتدای پائیز به تمنای گرمای دست هایمان در پشت پنجره ی اتاقمان لانه گزیده و هرروز صبح با صدایش از خواب برمی خیزیم اما هرگز آن را ندیده ایم .
خوشبختی به همین سادگی ، همین قدر نزدیک و دست یافتنی و همین قدر دور از چشم ماست .
اکثر ما در زندگی خوشبختیم اما چون آن را در جایی بیرون از زندگی خود می جوئیم هرگز آن را نمی یابیم وقتی سالم و سرشار از انرژی ، برای امرار معاش ، کسب درآمد ، تامین خانواده و پرکردن سفره ی دلهایمان به بیرون از خانه می رویم و شب با دستانی پر از مهر ، سالم و فارغ بال به خانه باز می گردیم این معنای خوشبخت بودن است.
وقتی بی هیچ دغدغه ای سر را بر بالش می گذاریم و در حساب چرتکه اعمال روزمره مان صبح را به شب آورده ایم بی آنکه بنده ای را آزرده باشیم و شاید هم بالاتر ، دلی را به دست آورده ایم و لبی را خندان کرده ایم یادستی را به نوازشی از سرما به گرمای مهر رسانده ایم ، این یعنی خوشبختی است .
خوشبختی نه در تسخیر فلک الافلاک است و نه در حساب های بانکی غیر قابل شمارش بلکه در دستان ماست . دستانی که می تواند دنیایی را به مهر بسازد ، شاد کند و خود نیز شاد گردد .
دستانی که جوانه ای را به شاخه ای پیوند می دهد و هردو را زندگی می بخشد و چراغ امید را در کوچه پس کوچه ی شهرمان روشن می کند .

" ومن خوشبختم چون تو هستی و تمام داشته های دنیا در تو معنا می شود "

" ای خدای مهربان "

وقتی تو بخوای می تونی گلی زیبا بکاری .
وقتی توبخوای می تونی قایقی محکم بسازی .
وقتی تو بخوای می تونی در رشته تحصیلی ات مدرک دکترا بگیری .
وقتی تو بخوای می تونی به عیادت بیماری بروی .
وقتی تو بخوای می تونی برای یک بار هم که شده به شهر مورد علاقه ات سفر کنی .
وقتی تو بخوای می تونی دوست مورد علاقه ات را بعد از ۲۰ سال پیدا کنی .
وقتی تو بخوای می تونی کار مورد علاقه ات را پیدا کنی .
وقتی تو بخوای می تونی گنجشک آسیب دیده ای رو مداوا کنی .
وقتی تو بخوای می تونی سرپرستی کودک یتیمی رو به عهده بگیری .
وقتی تو بخوای می تونی برای اینکه هم نوعت زیربارون خیس نشه او نو در زیر چتر خودت پناه بدی .
وقتی تو بخوای می تونی زندگی ی یکنواختت رو به زندگی ی پر از شور هیجان تبدیل کنی .
وقتی تو بخوای می تونی برای خوشحالی دخترکی خردسال از انتقام گرفتن از پدرش بگذری .
وقتی تو بخوای می تونی برای راحتی پرندگان اطراف خونه ات لانه ای براشون درست کنی .
وقتی تو بخوای می تونی انسانهای گریان دور و برت را از ته دل بخندانی ....
معلوم می شه که تو برای توانستن منتظر هیچ کس نیستی .

" وقتی تو بخوای "

گرفته از آدم هايي که مي گن دوسِت دارم اما معني شو نمي دونن از آدم هايي که مي خوان مال اونا باشي اما خودشون مال تو نيستن از اونايي که زيربارون برات مي ميرن و وقتي آفتاب مي شه همه چيز يادشون ميره.اينا براي اونايي كه ادعاي عشق مي كنن.مي فرستم.

اين روزا عادت همه ، رفتن و دل شکستنه،،درد تموم عاشقا،،پاي کسي نشستنه،،اين روزا مشق بچه ها ، يه صفحه آشفتگيه،،گرد رو آينه ها فقط غم زندگيه،،اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه،،مشکل بي ستاره ها ، يه کم ستاره چيدنه،،اين روزا کار گلدونا ،از شبنمي تر شدنه،،آرزوي عاشقا يه شب کبوتر شدنه،،اين روزا کار آدما دلاي پاک بردنه...،بدش اونو گرفتن و به ديگري سپردنه

در حضور خار ها هم می شود یه یاس بود در هیاهوی مترسک ها پر از احساس بود می شود حتی برای دیدن پروانه ها شیشه های مات یک متروکه را الماس بود دست در دست پرنده بال در بال نسیم ساقه های هرز در این بیشه ها را داس بود کاش می شد حرفی از این "کاش میشد " هم نبود هرچه بود احساس بود و عشق بود و یاس بود

شايع ترين کلمه "شهرت"است... دنبالش نرو. لطيف ترين کلمه "لبخند"است...آن را حفظ کن. حسرت انگيز ترين کلمه "حسادت"است... از آن فاصله بگير. ضروري ترين کلمه "تفاهم"است... آن را ايجاد کن. سالم ترين کلمه "سلامتي"است... به آن اهميت بده. اصلي ترين کلمه "اطمينان"است... به آن اعتماد کن. بي احساس ترين کلمه "بي تفاوتي" است... مراقب آن باش. دوستانه ترين کلمه "رفاقت"است... از آن سوءاستفاده نکن. زيباترين کلمه "راستي"است... با آن روراست باش

به شيطان گفتم: «لعنت بر شيطان»! لبخند زد. پرسيدم: «چرا مي خندي؟» پاسخ داد:«از حماقت تو خنده ام مي گيرد» پرسيدم: «مگر چه كرده ام؟» گفت: «مرا لعنت مي كني در حالي كه هيچ بدي در حق تو نكرده ام» با تعجب پرسيدم: «پس چرا زمين مي خورم؟!» جواب داد: «نفس تو مانند اسبي است كه آن را رام نكرده اي. نفس تو هنوز وحشي است؛ تو را زمين مي زند.» پرسيدم: «پس تو چه كاره اي؟» پاسخ داد: «هر وقت سواري آموختي، براي رم دادن اسب تو خواهم آمد؛ فعلاً برو سواري بياموز